• Home
  • /news
  • /Συνέντευξη του Στέλιου Δρυ στο FnB Daily, 21 Νοεμβρίου 2016

Συνέντευξη του Στέλιου Δρυ στο FnB Daily, 21 Νοεμβρίου 2016

dris-sienteyksi

21 Νοεμβρίου 2016

Συνέντευξη Στέλιου Δρυ

Διευθύνοντα Συμβούλου της Foodstandard

στο FnB Daily και στο δημοσιογράφο Γιώργο Λαμπίρη

Στην ανάγκη επανασχεδιασμού της προβολής των ελληνικών προϊόντων, με σκοπό να αποκτήσουν προστιθέμενη αξία, αναφέρεται ο Διευθύνων Σύμβουλος της Foodstandard, Στέλιος Δρυς, μιλώντας στο FNBDaily.   Προτείνει, επίσης, την ίδρυση Επαγγελματικού  Αγροτικού Επιμελητηρίου, ώστε οι παραγωγικές αγροτικές επιχειρήσεις – γεωργικές εκμεταλλεύσεις να αποκτήσουν το δικό τους φορέα εκπροσώπησης.

 

Αναλυτικά η συνέντευξη στο FnBDaily:

 

 – Kύριε Δρυ, ποιος είναι αυτή τη στιγμή ο ενδεδειγμένος δρόμος με κατεύθυνση την ανάπτυξη της παραγωγής στην Ελλάδα; Ομάδες παραγωγών με όπλο την εξωστρέφεια;

 

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ποιος είναι επαγγελματίας αγρότης και κτηνοτρόφος. Στην πραγματικότητα μιλάμε για 260.000 ανθρώπους, οι οποίοι είναι επιλέξιμοι από τα ευρωπαϊκά προγράμματα και θα «σύρουν το κάρο» της Ανάπτυξης. Υπάρχουν, όμως, και οι κατά δήλωση αγρότες που κατέχουν γη και παράγουν πολύ μικρές ποσότητες προϊόντων κι άλλοι που δεν παράγουν τίποτα.

Στήριξη του εισοδήματος τους με επιδοτήσεις λαμβάνουν 700.000 άνθρωποι, εκ των οποίων οι πρώτοι 260.000 που αναφέραμε, λαμβάνουν το 1,25 δισ. των επιδοτήσεων και όλοι οι άλλοι το υπόλοιπο, από τα 2 δισ. που δίνονται συνολικά κάθε χρόνο.

Είναι λοιπόν απολύτως απαραίτητη η ίδρυση του  Αγροτικού Επιμελητηρίου, στο οποίο θα ανήκουν αυτές οι 260.000 παραγωγικές επιχειρήσεις – γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Αυτοί οι επαγγελματίες πρέπει να αποκτήσουν εκπροσώπηση, και το δικό τους φορέα, ενώ η κρατική αρχή οφείλει από την πλευρά της να θεσμοθετήσει το Επαγγελματικό Αγροτικό Επιμελητήριο, ώστε να υπάρχει θεσμική εκπροσώπηση.

Για την ανάπτυξη του αγροδιαττοφικού τομέα είναι, επίσης, απαραίτητο να δημιουργηθούν ομάδες παραγωγών ομοειδών προϊόντων. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε έναν συνεταιρισμό παλαιάς μορφής με μια ομάδα παραγωγών. Γιατί ένας «παλαιού τύπου» συνεταιρισμός παρήγαγε τα πάντα και είχε αποκτήσει την έννοια βιωσιμότητας και εξυπηρέτησης του τόπου με τη στενή έννοια του όρου.

Η λογική «αφήνουμε γάλα στην πόρτα ενός συγχωριανού και μαρούλια στην πόρτα ενός γείτονα και εφόσον περισσέψει μέρος της παραγωγής μας το πουλάμε»όσο χρήσιμη κι αν είναι σε τοπικό επίπεδο, πρέπει να καταλάβουμε ότι δε συνάδει με τις απαιτήσεις της σύγχρονης επιχειρηματικότητας. Αντιθέτως, η οργάνωση των παραγωγών ομοειδών προϊόντων χτίζει οικονομίες κλίμακος, μειώνοντας τα λειτουργικά κόστη της παραγωγής, οδηγώντας στη συγκέντρωση μεγάλων ποσοτήτων ενός προϊόντος, και άρα έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη διαπράγμάτευση των τιμών στο λιανέμπορο.

 

-Πώς θα χαρακτηρίζατε το συνεταιριστικό κίνημα στην Ελλάδα και κατά πόσο υπάρχουν προϋποθέσεις βιωσιμότητάς του μελλοντικά;

 

Το συνεταιρίζεσθαι στη χώρα μας βρίσκεται σε απίστευτα χαμηλά ποσοστά, καθότι μόλις το 10% των αγροτών στην Ελλάδα συνεταιρίζονται. Την ίδια στιγμή οι αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης παρουσιάζουν ποσοστό συμμετοχής σε συνεταιρισμούς που ξεπερνάει το 50%.

Πρέπει να ξεκαθαρίσει ο σημαντικός ρόλος των συνεταιρισμών που είναι post farming  και έχουν σκοπό κυρίως τη χρήση υπηρεσιών και όχι αυτοσκοπό το χρήμα. Επιπλέον, ελλείψει θεσμικού εκπροσώπου των αγροτών, οι συνεταιρισμοί διαβρώθηκαν πολιτικά, με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αποπροσανατολιστούν από το ρόλο τους στην αγορά.

 

-Πρόσφατα είχατε συνάντηση με Γερμανούς βουλευτές στην Ελλάδα. Ποιος ήταν ο σκοπός και τελικά το αποτέλεσμα της συνάντησης;

Κάθε χρόνο μας επισκέπτονται θεσμικοί εκπρόσωποι της Γερμανίας, καθώς σαν εταιρεία διατηρούμε εξαιρετική σχέση με όλους τους εταίρους μας στην ΕΕ.

Φέτος μας επισκέφθηκε η διακομματική επιτροπή αγροτικής ανάπτυξης του γερμανικού Kοινοβουλίου που αποτελούνταν από έξι βουλευτές όλων των κομμάτων.  Συζητήσαμε για τις δυνατότητες τεχνικής βοήθειας καθώς και για την ανάπτυξη συνεργειών και μεταφοράς τεχνογνωσίας στο επιστημονικό και διαχειριστικό επίπεδο.

Ενδιαφέρθηκαν, επίσης, να μάθουν ποια είναι τα ποσοστά απορρόφησης των κοινοτικών κονδυλίων στην Ελλάδα. Αυτό που προκύπτει είναι ότι δεν απορροφούμε κοινοτικούς πόρους με ταχύτητα και ευελιξία. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ΕΣΠΑ αποτελούν μόνο το 1/3 των χρημάτων που θα μπορούσαμε να απορροφήσουμε ως χώρα, εάν συνεργαζόμαστε με άλλα κράτη ή απευθείας με τις Βρυξέλλες. Ωστόσο, είμαστε ιδιαίτερα εσωστρεφείς στις σχέσεις μας. Στο επίπεδο, μάλιστα, των συνεργασιών μας πρότειναν συνέργειες με γερμανικά πανεπιστήμια, ώστε, εκτός της τεχνικής υποστήριξης για την παραγωγή και τα προϊόντα, να «δανειστούμε» την εξειδίκευσή τους στον τομέα της αξιοποίησης των διαφόρων ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

 

– Ποια είναι τα βασικά εμπόδια για τις ελληνικές εξαγωγές αυτή τη στιγμή;

 

Ένα από τα μεγαλύτερα προβληματά μας είναι ότι προσπαθούμε να πουλήσουμε αυτά που παράγουμε κι όχι αυτά που ζητάει η αγορά.

Για να καταλάβετε τι εννοώ, θα πω ένα απλό, αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η γερμανική αγορά μας ζητάει πιπεριά κέρατο σε κίτρινο χρώμα, γιατί η γερμανίδα νοικοκυρά αντιλαμβάνεται το πράσινο ως άγουρο. Η απάντησή μας είναι πως «εμείς παράγουμε πράσινη!». Όπως καταλαβαίνετε, ακόμα κι αν σε εμάς αρέσει η πράσινη, δεν ανταποκριθήκαμε στη συγκεκριμένη απαίτηση που αφορά στα αιτήματα της αγοράς από τα ελληνικά προϊόντα.

Χρειάζεται, λοιπόν εμπορική συγκέντρωση των προϊόντων, εστίαση στα πλεονεκτήματά τους, επεξήγηση της χρήσης και της θέσης τους στη Μεσογειακή διατροφή, υποστήριξή τους με συνταγές σε επίπεδο horeca και συνεχής εκπαίδευση, μέσα από ένα εθνικό σχέδιο Ανάπτυξης. Οι συνεχείς επενδύσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και η χρηματοδότηση είναι, επίσης, βασικά αν σκεφτούμε, ότι δεν υπάρχει κρατική υποστήριξη εξαγωγικών πιστώσεων και δρούμε επιχειρηματικά σε καθεστώς capital controls.

 

– Πέρα από τις ήδη υπάρχουσες συνεργασίες σας είναι κάποια άλλη την οποία αναμένουμε να ολοκληρωθεί από πλευράς σας;

 

Αναπτύσσουμε νέες συνεργασίας με πολλές σημαντικές ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις που διατηρούν τη φορολογική τους έδρα στην Ελλάδα και ανταποκρίνονται στα υψηλά φορολογικά και ασφαλιστικά κόστη. Έχουν απευθυνθεί σε εμάς, για να εκσυγχρονίσουν τις εγκαταστάσεις τους και να ενισχύσουν τις εξαγωγές τους.

Μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι οι μαστιχοπαραγωγοί της Χίου, παράλληλα με την αδελφή εταιρεία MEDITERRA. Επίσης, η ΕΟΣ Σάμου με τα κρασιά της θα εκσυγχρονίσει τις εγκαταστάσεις της και ο συνεταιρισμός κερασοπαραγωγών Ράχης Ολύμπου βαδίζει προς την ίδια κατεύθυνση. Μάλιστα οι κερασοπαραγωγοί θα ξεκινήσουν και νέες παραγωγές, όπως καρύδια και ακτινίδια, με σκοπό να μεγεθύνουν τις εξαγωγές τους.

 

– Τι πιθανότητες υπάρχουν να μπορέσουμε να μειώσουμε το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο της χώρας μας και ποιος είναι ο τρόπος για να φτάσουμε σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα;

 

Δεν είμαι βέβαιος αν αποτελεί εθνικό ζητούμενο κάτι τέτοιο. Δεν είμαι υπέρ της πρόταξης του στόχου του θετικού εμπορικού ισοζυγίου, αλλά υπέρ της κερδοφορίας με αύξηση της υπεραξίας των παραγόμενων ελληνικών προϊόντων, λόγω της περιορισμένης γεωγραφικής έκτασης της χώρας μας.

Χαρακτηριστικά θα πω, ότι το εμπορικό ισοζύγιο είναι αρνητικό – περιπου 1,2 δισ. – από το γεγονός ότι εισάγουμε μοσχαρίσιο κρέας. Δεν θεωρώ αρνητικό το να εισάγουμε μοσχαρίσιο κρέας, για παράδειγμα από τη Γαλλία, αλλά εφόσον ταυτόχρονα μπορέσουμε να εξάγουμε ελληνικό αρνάκι και κατσικάκι με 20 ευρώ το κιλό στα εστιατόρια του Παρισιού.

Για να αντιληφθείτε, πάντως, τι κάνουμε λάθος, θα πω ένα ακόμα παράδειγμα. Σερβίραμε γαρίδες με ρύζι στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα στο Προεδρικό Μέγαρο, στην πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα μας. Δε θα ήταν καλύτερο να του προσφέρουμε κατσικάκι και μία παραδοσιακή πίτα; Δε γίνεται ο Ομπάμα να «διαφημίζει» τη χώρα μας διεθνώς – για τους προγόνους μας – κι εμείς να μην δραττόμεθα της ευκαιρίας να προβάλουμε την ελληνική παραγωγή και κουζίνα του σήμερα.